دیدگاه‌ها (1315)

مریم ثنایی زاده 21 آبان 1404

با سلام و تشکر قشنگترین جمله این درس این بود رشد همیشه با رنجه با این نگرش هم خیلی راحت با مشکلات زندگی روبرو میشیم و خودمون رو بدبخت و قربانی نمیبینیم و هم به رشد خودمون پس از اون رنج امیدوار میشیم

فریده روشن ضمیر 21 آبان 1404

سلام و درود
معلم روزگار
یادمون باشه بچه های ما معلمهای زیادی دارن و ما یکی از اونها هستیم.بخش عمده ی خرد،فهم،مسئولیت پذیری،رشد و کمال با رنج و شکست شکل می گیرد،
ضربه ای که انسان از خامی میخوره از تمام ضربه هایی که قرار بود بخوره و رشد کنه و ما نذاشتیم،سنگین تره! درد استخوان درآوردن از استخوان شکستن خیلی خیلی بیشتره!
تو این چند قسمت استاد مثالهایی برای تامل بیشتر نسبت به میزان تاثیر والدین و نقش دیگر معلمان بیان فرمودند که واقعا جای تفکر دارد؛ پسر نوح که خداوند فرمود از اهل تو نیست،حضرت موسی که در کاخ فرعون که ادعای خدایی می کرد بزرگ شدو یکتا پرست شد وپیامبر اکرم(ص) که پدرشان را ندیدند و مادرشان را هم در کودکی از دست دادند .و البته مانند اینها را هم در اطرافیان خودمان هم می توانیم پیدا کنیم .... باغبان باشیم نه نجار ...
سپاس بیکران

زهرا سرمستی 21 آبان 1404

تشکر خیلی خوب هست
ممنون از آگاهی که دادید

زهره منصوریار 21 آبان 1404

خیلی عالی بود ممنون جلسه ۴ از فصل ۲ رو هم گوش دادم سپاس از سواد و علم و حضوره درخشان شما

اعظم کیانی 21 آبان 1404

فصل اول رو گوش کردم بسیار عالی بود ممنون به خاطر مطالب آموزنده و راهگشاتون، الان بیشتر متوجه زخم ها و تروماهای کودکیم میشم و متوجه میشم که ناخواسته چه زخمهایی رو به دخترام منتقل کردم امیدوارم بتونم زخمهای خودم و بچه هام رو ترمیم کنم