پادکست نجوا

فهمیدم چی صدات کنم (تونی رابینز فقط ۱۵درصد حق مطلب رو ادا میکنه) فکنم تا الان تو دنیا چنین کسی نبوده. از اونجا که تو مهندسی خوندی. و مهندسی رو با روانشناسی و عرفان و ... پیوند زدی. سبک جدیدی خلق کردی (بوجود آوردی) من بهترین عبارتی که میتونم توصیفات کنم:
«مهندسی شخصیت» است. تفاوتش با کتاب ها اینه که (کتاب قلمبه سلمبه و یک جز خاص رو بیان می‌کنه) ولی تو کامل ترکیب کردی. و نحوه فن بیان طوریه که من بی اعصاب و بی حوصله هم راحت درکش میکنم. راه های متفاوتی رو توش پا گذاشتم که هیچ ارتباطی با هم نداشتند ولی همیشه در پی یافتن خودم بودم. شاید تو شمس من باشی. چون تا حالا کسی نتوانسته منو این حد شیفته خودش کنه.

متاسفانه دو سال دیر با دوره هات آشنا شدم اما عیب ندارد از همینجا مسیرم رو تغییر میدم. الان متوجه شدم متاسفانه یک کمال گرایی ابله هستم‌. چرا چون اهداف دور از دسترس (خیلی سخت) برای خودم تعیین میکنم و یا اصلا بهش دست پیدا نمیکنم یا زمانی که دست پیدا میکنم دیگه برام کوچکترین جذابیتی ندارد. تازه میفهم که بخاطرش کلی از عمر با ارزشم رو از دست دادم. چرا؟! شاید عقده . یا بخاطر جبران گذشته از دست رفته؟! اصلا چرا من کمال گرا شدم
برنامه ریزی هامم همینطور از بس سنگین می‌نوشتم که همون هفته اول ولش میکردم. الان که دیگه اصلاً برنامه کتبی نمی نویسم.

خدا امواتت و بیامرزه (تونی رابینز ایران). تا الان نتونستم بخوابم تا دو تا جلسه ۸و۹ رو پشت سر هم گوش دادم. حتماً دوره کمال گرایی رو هم گوش میدم. الان فهمیدم ۷۰درصد عدم رشد من بخاطر این باور غلط و بسیار سمی بوده. همیشه سعی میکنم بالاترین ها، بهترین ها، بیشترین ها رو به دست بیارم تا تایید کامل رو بگیرم. وقتی بدست میارم دیگه خیلی دیر شده چون زمان و عمر با ارزشم رو از دست دادم (لحظه ها رو) برای همین دیگه اون چیزی رو هم که به دست آوردم نابود میکنم(می اندازم دور)

خوب بود با مثال از حذفیات زندگی گفتن

با سلام و احترام. دوره عالی بود