بیگانه ای در درون

سلام
وقت بخیر
من 39سالمه و کارشناسی ارشد جامعه شناسی دارم فکر میکنم به خاطر رشته ی تحصیلیم همیشه همه ی چیز رو نسبی میدیدم.. نه صفر ونه صد.. نه سیاه ونه سفید.. نه بد مطلق ونه نه خوب مطلق!
اما همیشه در آرزوی داشتن یک خونه ویک ماشین bmw بودم.ولی یک مدت طولانی بودکه کلا نسبت به اینکه زندگیم بدون این ها هم زیباست فکر میکردم. وهمش این سوال رو از خودم می پرسیدم واقعا اینا رو میخوام؟ واقعا اینا رو لازم دارم تا احساس رضایت داشته باشم؟همش از خودم می پرسیدم ویه چیزی توی وجودم با من نجوا می‌کرد.این بخش اول خیلی ازچیزهایی رو که توی وجودم داشتم ولی نسبت بهشون دچار شک تردید بودم، برام تکلیفش رو روشن کرد.به نظرم همه ی ما آدمها اون نور واون نجوا رو( که بعضیا بهش فطرت میگن) توی وجودمون داریم ولی متاسفانه مدرنیته وپست مدرنیته وبخش عظیم تبلیغات و رسانه های اجتماعی ما رو از اون بخش وجودی مون غافل کرده.
خواستم تشکر کنم بابت این زاویه ی نگاه زیبایی که به من هدیه کردید.
خیلی مشتاقم که بخش های بعدی رو گوش بدم.

این جلسه رو خیلی خوب گوش کردم و وقتی به خود واقعیم رجوع کردم ، چقدر خوشحال شدم که فهمیدم جای درست خودم هستم ، چه بسا که سالها با نگاهها قضاوت شدم و حتی از نزدیکانم مورد طعنه قرارگرفتم و به چالش کشیده شدم ، اما از مسیر خودم خارج نشدم

زندگی را زندگی باید کرد

واقعا عالی و فوق العاده بود ، صحبتهای استاد اونقدر ریزبینانه ، واقع بینانه و عمیق هستن که تا عمق جان نفوذ می کنن و تمام باورهای غلط گذشته رو زیر و رو می کنن .

من یاد گرفتم که تومدت مانده ازبقیه عمر خود واقعیمو زندگی کنم